گزارش با بازار؛ هفته پیش رو با تمرکز بر بن‌بست ایالات متحده و ایران و هرگونه تلاش برای بازگشایی تنگه هرمز و پایان دادن به درگیری در خاورمیانه سپری خواهد شد. بازار اوراق قرضه نیز پس از افزایش اخیر بازده اوراق قرضه دولتی، همچنان در کانون توجه قرار دارد.
داده‌های کلیدی آمریکا
در ایالات متحده، صورتجلسه FOMC، شاخص مدیران خرید خدمات ISM و داده‌های اولیه احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان برای سرنخ‌های بیشتر در مورد چشم‌انداز اقتصادی و مسیر سیاست فدرال رزرو به دقت زیر نظر گرفته خواهند شد.
انتشارات مهم اروپا و آسیا
در جای دیگر، انتشارهای کلیدی شامل سفارشات کارخانه‌ای و داده‌های تجاری آلمان، شاخص قیمت تولیدکننده منطقه یورو، اعتماد مصرف‌کننده و سفارشات ابزار ماشینی ژاپن، اعتماد مصرف‌کننده استرالیا و ارقام اشتغال و تجارت کانادا خواهد بود. داده‌های تورم از مکزیک و برزیل نیز به دقت زیر نظر گرفته خواهند شد.
تصمیمات پولی و رویدادهای سیاسی
علاوه بر این، بانک مرکزی هند تصمیم سیاست پولی خود را اعلام خواهد کرد. جلسه اوپک و تحولات پیرامون انتخابات ریاست‌جمهوری برزیل نیز همچنان رویدادهای کلیدی برای بازارهای جهانی خواهند بود.
تحلیل
این هفته یک هفته «چندلایه» برای بازارهای جهانی است؛ زیرا همزمان ریسک ژئوپلیتیکی، داده‌های اقتصادی و تصمیمات پولی در چند منطقه کلیدی به هم گره خورده‌اند. محور اصلی همچنان تنش آمریکا و ایران و سرنوشت تنگه هرمز است؛ هر نشانه‌ای از پیشرفت در مذاکرات می‌تواند فشار نزولی بر نفت و طلا ایجاد کند و برعکس، تشدید تنش، ریسک‌گریزی را بالا می‌برد.
در آمریکا، صورتجلسه FOMC مهم‌ترین رویداد هفته است، به‌ویژه پس از داده‌های ضعیف اشتغال و دستمزد که احتمال کاهش نرخ بهره را تقویت کرده؛ لحن این صورتجلسه می‌تواند انتظارات بازار درباره زمان‌بندی کاهش نرخ را به‌طور محسوس جابه‌جا کند. شاخص ISM خدمات و احساسات مصرف‌کننده میشیگان نیز تصویر کامل‌تری از سلامت تقاضای داخلی ارائه می‌دهند.
در اروپا، سفارشات کارخانه‌ای آلمان و شاخص قیمت تولیدکننده منطقه یورو می‌توانند نشانه‌هایی از شدت رکود صنعتی و مسیر سیاست بانک مرکزی اروپا بدهند. در آسیا، تصمیم بانک مرکزی هند و داده‌های ژاپن و استرالیا بر بازارهای نوظهور و ارزهای منطقه‌ای اثرگذار خواهند بود. در مجموع، انتظار می‌رود هفته‌ای پرنوسان اما بدون روند یکدست باشد؛ سرمایه‌گذاران بهتر است سناریومحور عمل کنند و به سرنخ‌های ژئوپلیتیکی و لحن بانک‌های مرکزی بیش از آمارهای منفرد وزن بدهند.