به گزارش با بازار؛ هفته پیش رو، نشانههای پیشرفت در مذاکرات یا خطرات تشدید تنشها با ایران، ایالات متحده و کشورهای خلیج فارس همچنان به دقت زیر نظر خواهد بود، زیرا تورم بالای انرژی، بازده اوراق قرضه جهانی را نزدیک به بالاترین حد خود در چند دهه اخیر نگه میدارد.
فصل درآمد شرکتهای بزرگ
بازارهای سهام نیز تحت تأثیر درآمد شرکتها، به ویژه شرکتهای TSMC، ASML، JPMorgan Chase، Bank of America، Citigroup، Johnson & Johnson، LVMH و UnitedHealth، شکل خواهند گرفت.
تقویم اقتصادی آمریکا
در تقویم اقتصادی، شاخصهای قیمت مصرفکننده و تولیدکننده ایالات متحده، در کنار خردهفروشی داخلی، تولید صنعتی و شرایط تجارت، مورد توجه قرار خواهند گرفت.
اروپا، چین و آسیا
در منطقه یورو، سرمایهگذاران به دادههای تولید صنعتی و تجارت آینده توجه خواهند کرد. در همین حال، تراز تجاری چین در بحبوحه اقدامات حمایتگرایانه مداوم از سوی شرکای کلیدی، توجه را به خود جلب خواهد کرد و مجموعهای پولی، میزان اعتبار بخشهای اقتصادی سنتی و نوظهور را نشان خواهند داد. ژاپن قرار است شاخص قیمت تولیدکننده و سفارشات ماشینآلات خود را منتشر کند، در حالی که هند و استرالیا قرار است بهروزرسانیهای پس از بازار کار خود را منتشر کنند.
تحلیل
هفته پیش رو ترکیبی از سه محرک اصلی را پیش روی بازارها قرار میدهد: ریسک ژئوپلیتیکی، دادههای تورمی و فصل درآمد شرکتها. در صدر همه، سرنوشت تنشهای ایران و آمریکا و کشورهای خلیج فارس است؛ هر نشانهای از پیشرفت در مذاکرات میتواند پرمیوم ریسک انرژی را کاهش دهد و فشار نزولی بر نفت و طلا ایجاد کند، در حالی که تشدید تنشها مسیر معکوس را تقویت میکند.
دومین محرک، دادههای تورمی آمریکا بهویژه CPI و PPI است. با توجه به اینکه تورم انرژی در سطح بالایی قرار دارد و بازده اوراق خزانه نزدیک به بالاترین حد چند دهه اخیر است، هر عدد تورمی بالاتر از انتظار میتواند انتظارات نرخ بهره را تقویت کند و فشار نزولی بر سهام و اوراق وارد کند. در مقابل، دادههای ضعیفتر از انتظار میتواند سناریوی کاهش نرخ بهره را پررنگتر کند.
سومین محرک، درآمد شرکتهای بزرگ است. انتشار نتایج TSMC و ASML میتواند تصویری از سلامت تقاضای فناوری و سرمایهگذاری در هوش مصنوعی ارائه دهد، در حالی که نتایج بانکهای بزرگ مانند JPMorgan، Bank of America و Citigroup نشاندهنده تأثیر نرخ بهره بالا بر حاشیه سود و کیفیت اعتبارات خواهد بود. در مجموع، انتظار میرود هفتهای پرنوسان اما بدون روند یکدست باشد؛ سرمایهگذاران بهتر است سناریومحور عمل کنند و به سرنخهای ژئوپلیتیکی و لحن دادههای تورمی بیش از آمارهای منفرد وزن بدهند.
