افت ۲.۲ درصدی برنت؛ کاهش چشمگیر پیش‌بینی تقاضای آژانس بین‌المللی انرژی فشار آورد

به گزارش با بازار؛ قیمت آتی نفت برنت امروز ۲.۲ درصد کاهش یافت و تحت فشار ضربه دوگانه‌ای قرار گرفت: کاهش شدید پیش‌بینی تقاضای جهانی از سوی آژانس بین‌المللی انرژی و تخلیه جزئی پرمیوم ریسک ژئوپلیتیکی که در پی ادامه درگیری خاورمیانه در قیمت‌ها تعبیه شده بود.

غلبه روایت تخریب تقاضا

روایت «تخریب تقاضا» — که ناشی از هزینه‌های سرسام‌آور سوخت، اختلالات عرضه مرتبط با جنگ و بدتر شدن چشم‌انداز اقتصاد جهانی است — بر نگرانی‌های باقی‌مانده بازار درباره فشردگی عرضه فیزیکی غلبه کرد و شاخص برنت را از سقف درون‌روزی ۱۰۶.۹۷ دلار تا کف ۱۰۳.۶۵ دلار پایین کشید.

کاهش پیش‌بینی تقاضا از سوی IEA

آژانس بین‌المللی انرژی در جدیدترین گزارش خود، چشم‌انداز تقاضای جهانی نفت را به‌طور محسوس کاهش داد؛ اقدامی که نشان‌دهنده نگرانی این نهاد از تأثیر قیمت‌های بالای انرژی بر رشد اقتصادی جهانی و کاهش مصرف سوخت است.

تحلیل

افت ۲.۲ درصدی برنت و عقب‌نشینی از سقف ۱۰۶.۹۷ دلار به کف ۱۰۳.۶۵ دلار، یک تغییر مهم در روایت غالب بازار نفت را نشان می‌دهد: بازار در حال گذار از «ترس از کمبود عرضه» به «ترس از تخریب تقاضا» است. این چرخش، معمولاً در انتهای چرخه‌های صعودی قیمت انرژی رخ می‌دهد؛ زمانی که قیمت‌های بالا خودشان به عامل کاهش تقاضا تبدیل می‌شوند.

نکته کلیدی، گزارش آژانس بین‌المللی انرژی است. این نهاد معمولاً محافظه‌کارانه عمل می‌کند و کاهش محسوس پیش‌بینی تقاضا از سوی آن، نشانه‌ای از نگرانی جدی درباره سلامت اقتصاد جهانی است. ترکیب هزینه‌های سرسام‌آور سوخت، اختلالات عرضه ناشی از جنگ و بدتر شدن چشم‌انداز رشد، یک حلقه بازخوردی منفی ایجاد کرده که در آن قیمت‌های بالای نفت خودشان به عامل کاهش تقاضا تبدیل می‌شوند.

از منظر ژئوپلیتیکی، تخلیه جزئی پرمیوم ریسک نشان می‌دهد بازار در حال قیمت‌گذاری این فرض است که احتمال تشدید بیشتر تنش‌ها کاهش یافته یا حداقل بخشی از ریسک فعلی در قیمت‌ها لحاظ شده است. با این حال، این تخلیه شکننده است؛ هر حمله جدید به نفت‌کش‌ها یا زیرساخت‌های انرژی می‌تواند به‌سرعت پرمیوم را بازگرداند.

از منظر معاملاتی، سطح ۱۰۳ دلار حمایت مهم نزدیک است و شکسته شدن آن می‌تواند مسیر ۱۰۰ دلار را باز کند. در مقابل، سطح ۱۰۷ دلار مقاومت کلیدی است و عبور از آن می‌تواند روند صعودی را دوباره فعال کند. در مجموع، بازار نفت در یک نقطه تعادلی شکننده میان دو نیروی متضاد — ریسک عرضه ژئوپلیتیکی و تخریب تقاضای کلان — قرار دارد و تا زمانی که یکی از این دو نیرو غالب نشود، نوسان بالا ویژگی اصلی بازار خواهد بود. سرمایه‌گذاران باید به‌طور ویژه گزارش‌های ماهانه IEA و اوپک و داده‌های رشد اقتصادی چین و اروپا را دنبال کنند.