به گزارش با بازار، یک سال پس از بازگشت تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران از طریق مکانیسم ماشه، صادرات نفت ایران ادامه دارد، اما هزینه دور زدن محدودیت‌ها افزایش یافته و بخش بیشتری از درآمد صادراتی صرف تخفیف نفت، واسطه‌ها، حمل‌ونقل و مسیرهای مالی جایگزین می‌شود.
بر اساس مطالعه‌ای که الجزیره به آن استناد کرده، متوسط صادرات نفت ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۶ میلیون بشکه در روز بوده است. با این حال، تخفیف نفت ایران نسبت به نفت برنت که پیش‌تر حدود ۳ تا ۶ دلار در هر بشکه بود، در اواخر سال ۲۰۲۵ به حدود ۸ تا ۱۰ دلار افزایش یافته است. افزایش ریسک حمل‌ونقل، بیمه و انتقال پول از عوامل افزایش این هزینه عنوان شده‌اند.
چین خریدار حدود ۹۰ درصد نفت ایران
صادرات ادامه دارد اما با هزینه بیشتر
طبق این گزارش، چین حدود ۹۰ درصد نفت صادراتی ایران را خریداری می‌کند که بخش مهمی از آن به پالایشگاه‌های مستقل این کشور می‌رسد. این مسیر امکان ادامه صادرات را برای ایران فراهم کرده، اما هم‌زمان قدرت بیشتری به خریداران برای دریافت تخفیف داده است.
واسطه‌ها سهم بیشتری از درآمد می‌گیرند
تجارت تحت تحریم به استفاده از شرکت‌های واسطه، شرکت‌های پوششی، نفتکش‌های موسوم به ناوگان سایه، انتقال کشتی به کشتی و مسیرهای مالی غیرمتعارف وابسته شده است. هر حلقه جدید در این زنجیره هزینه و کارمزد بیشتری ایجاد می‌کند و در نتیجه ممکن است با وجود حفظ حجم صادرات، درآمد خالص ایران از هر بشکه نفت کاهش پیدا کند.
فشار آمریکا بر مسیرهای دور زدن تحریم
آمریکا نیز تلاش خود را از تحریم مستقیم صادرات به سمت شناسایی و محدود کردن شبکه‌های واسطه، حمل‌ونقل، طلا، دارایی‌های دیجیتال و شرکت‌های مستقر در کشورهای ثالث گسترش داده است. وزارت خزانه‌داری آمریکا مدعی است تحریم بیش از ۱۸۰ کشتی مرتبط با حمل نفت و فرآورده‌های ایرانی هزینه صادرات را افزایش داده و درآمد حاصل از هر بشکه را کاهش داده است.
جمع‌بندی
تحریم‌ها نتوانسته‌اند صادرات نفت ایران را به‌طور کامل متوقف کنند، اما هزینه ادامه تجارت را افزایش داده‌اند. تخفیف بیشتر نفت، کارمزد واسطه‌ها، هزینه حمل و بیمه و دشواری انتقال پول باعث شده حفظ صادرات لزوماً به معنای حفظ همان میزان درآمد ارزی برای ایران نباشد. منبع: الجزیره